Thetis: Zeegodheid en Moeder van Achilles

Thetis is een van de meest aangrijpende en complexe figuren in de Griekse mythologie, een godin van immense macht en oeroudelijke goddelijke afstamming, wier lot wreed werd bepaald door een profetie die ze niet kon ontwijken. Als dochter van Nereus en een van de vijftig Nereïden was ze een godheid van de zeeën. Toch wordt Thetis boven alles herinnerd als moeder: de toegewijde, rouwende goddelijke moeder van Achilles, de grootste krijger van de Trojaanse Oorlog.

Haar verhaal wordt bepaald door opoffering. Ondanks het feit dat ze begeerd werd door Zeus en Poseidon, de twee machtigste goden van de Olympus, werd ze uitgehuwelijkt aan een sterveling omdat een profetie voorspelde dat haar zoon zijn vader in macht zou overtreffen. Die sterfelijke zoon werd Achilles. De tragedie van Thetis' mythologie ligt in het kennen van haar kindsbestaan en het niet in staat zijn dat te veranderen — alleen machteloos toekijken hoe de grootste held van het tijdperk jong stierf voor de muren van Troje.

Thetis was begeerd door zowel Zeus als Poseidon, maar beiden werden gewaarschuwd door een profetie van de Titaan Prometheus: de zoon die Thetis zou baren, zou machtiger zijn dan zijn vader. Dit was voor de Olympische goden een onacceptabel risico, en ze besloten Thetis uit te huwelijken aan een sterveling — zodat haar kind een sterke maar sterfelijke held zou worden, geen nieuwe supermachtige godheid die hun positie zou bedreigen.

De uitverkorene was Peleus, een Thessalische held. Maar Thetis stemde niet vrijwillig in met dit huwelijk. Peleus moest haar vastgrijpen aan de zeeoever terwijl ze alle gedaanten aannam die ze kon — leeuw, slang, vuur, water — om hem van zich af te schudden. Peleus hield vol totdat Thetis haar ware gedaante aannam en instemde. Hun huwelijksfeest was het feest waaraan Eris de Appel van Tweedracht wierp — het begin van de keten die leidde tot de Trojaanse Oorlog.

De meest bekende episode van Thetis is haar poging haar zoon Achilles onsterfelijk te maken. In de meest populaire versie van de mythe (niet de oudste, maar de meest verbreide) hield Thetis het kind Achilles bij zijn hiel vast en dompelde ze hem onder in de rivier de Styx — de heilige rivier van de Onderwereld die alles wat ze aanraakte onkwetsbaar maakte. Maar de hiel die ze vasthield, bleef droog.

In andere, oudere verslagen probeerde Thetis hem in vuur te dopen of te zalven met ambrosia. In Homerus' Ilias zelf is er geen sprake van het 'kwetsbare hiel'-verhaal: dat is een latere toevoeging aan de mythologische traditie. Maar welke versie ook de oudste is, het resultaat is hetzelfde: Achilles bleef kwetsbaar op één punt, en dat kostte hem uiteindelijk zijn leven.

Tijdens de Trojaanse Oorlog speelde Thetis een actieve rol als moeder. Toen Achilles' eer werd aangetast door Agamemnon (die zijn oorlogsbuit, de slavin Briseïs, afnam), zocht hij zijn moeder op en vroeg haar Zeus te vragen de Grieken te straffen. Thetis pleitte bij Zeus, die instemde — een beslissing die grote gevolgen had voor het verloop van de oorlog.

Later, na de dood van Achilles' geliefde vriend Patroclus, liet Thetis voor haar rouwende en razende zoon een nieuwe wapenrusting maken door Hephaestus zelf — de beroemde 'Wapenrusting van Achilles' die Homerus in de Ilias uitvoerig beschrijft (Boek XVIII). Dit was haar laatste grote daad van moederliefde voor de dood die ze niet kon voorkomen.